Slow Release: effectversterker voor duurtraining in de basiszone

Efficiënter trainen met slow-release-effect

Robert Gorgos deed in zijn werk als voedingsexpert in de professionele wielersport een duidelijke observatie: het merendeel van de beschikbare producten is gericht op voeding tijdens wedstrijden of wedstrijdachtige, zeer intensieve trainingssessies. In de praktijk vindt echter het grootste deel van de training plaats in de duurzone.

Je in deze rustige, lange sessies op dezelfde manier voeden als bij zeer intensieve inspanningen is om meerdere redenen niet zinvol. Wedstrijdvoeding met een 2:1- of 1:0.8-verhouding is geoptimaliseerd om in korte tijd zo veel mogelijk energie op te nemen. Zelfs bij een lage dosering kan dit effecten veroorzaken die ingaan tegen de metabole doelen van duurtraining – zoals onnodig hoge insulinepieken of een verminderde activatie van de vetstofwisseling.

Robert Gorgos observeerde bij zijn atleten echter ook het andere uiterste: zij lieten in de duurtraining volledig koolhydraten weg. Ook dat had meerdere negatieve gevolgen. De atleten kwamen vaker in een katabole toestand terecht. Hoewel de vetverbranding verbeterde, nam tegelijkertijd de prestatiecapaciteit continu af. Bovendien verslechterde het vermogen om later in de wedstrijd grotere hoeveelheden koolhydraten op te nemen. Vaak traden een verhoogde vatbaarheid voor infecties, slechter herstel en uitgesproken hongeraanvallen in de avond na de training op.

De daaruit voortvloeiende conclusie was: met een gericht aangepaste voeding kan duurtraining aanzienlijk effectiever worden uitgevoerd.

Werking en samenstelling

Onze slow-release producten zijn ontworpen om de doelen van duurtraining gericht te ondersteunen. De samenstelling speelt hierbij een centrale rol: ze leveren energie op een manier waarbij de bloedsuikerspiegel zo constant mogelijk blijft en er zelfs bij een matige energie-inname een langdurig verzadigd gevoel ontstaat. Juist deze stabiliteit is essentieel in de duurzone – hier staat niet maximale energieopname centraal, maar gerichte metabole adaptatie.

Een belangrijk bestanddeel van onze slow-release producten is isomaltulose. Deze koolhydraatbron wordt duidelijk langzamer afgebroken dan de glucose-fructosecombinaties die in veel producten voor maximale energieopname worden gebruikt. Hierdoor komt het vertraagd in het bloed terecht, stijgt de bloedsuikerspiegel gematigd en blijft deze over een langere periode stabiel. Zo krijgen de werkende spieren continu energie zonder sterke schommelingen of hoge insulinepieken. Tegelijkertijd wordt spierglycogeen gespaard en blijft de vetstofwisseling actief.

Deze werking past ideaal bij langere, rustige trainingen in de lage intensiteitszone. Hoe lager de intensiteit, hoe groter het relatieve aandeel van vetverbranding in de energievoorziening. Omdat de eigen koolhydraatvoorraden van het lichaam beperkt zijn, is het in duurtraining zinvol om deze niet onnodig uit te putten, maar gericht te sparen en tegelijkertijd het vermogen om vet te verbranden te verbeteren.

Naast SLOW CARB als drinkmix zijn slow-release koolhydraten ook beschikbaar in vaste vorm. De PORRIDGE BAR is gebaseerd op hetzelfde werkingsprincipe en biedt met zijn natuurlijke en weinig opdringerige smaak een welkome afwisseling als vaste energiebron.

Met SLOW CARB en in het bijzonder SLOW CARB HEAT is bovendien een ander praktisch probleem opgelost dat Robert Gorgos vaak observeerde bij de door hem begeleide atleten. In een poging om de vetstofwisseling te verbeteren, maakten veel atleten tijdens duurtrainingen gebruik van vrijwel caloriearme mineralentabletten. Deze strategie leidde weliswaar tot een zeer lage energie-inname, maar had duidelijke nadelen: het prestatievermogen bleef beperkt en extreem energiearme dranken worden slechter opgenomen, waardoor het risico op dehydratie toenam.

Het gebruik van slow-release drankjes verbeterde de situatie op meerdere vlakken tegelijk. De atleten konden een hogere, maar nog steeds gecontroleerde intensiteit aanhouden, wat de trainingsprikkel in de duurzone verhoogde. Tegelijkertijd verbeterde de vochtopname, omdat dranken met een gematigde energie-inhoud aantoonbaar beter worden opgenomen dan vrijwel caloriearme oplossingen. Juist bij lange sessies en hoge temperaturen was dit effect doorslaggevend voor prestatiestabiliteit en verdraagzaamheid.

Door de lage zoetkracht kunnen grotere hoeveelheden worden ingenomen zonder dat de drank onaangenaam zoet smaakt.